Nikos, de immigrant?

Nikos is een jonge heer van 23 jaar oud. Hij is in België geboren en gaat elk jaar opnieuw naar Griekenland op vakantie. Zijn ouders komen allebei uit rijke Griekse families. Hierdoor heeft hij het niet altijd gemakkelijk gehad. "Ik had toen liever arm geweest of minder geld gehad om naar een gewone school te kunnen gaan samen met kinderen van immigranten, om zo tot een groep te kunnen behoren".


Een droevige jeugd

Vandaag de dag is hij trots om te kunnen zeggen: "Ik ben Belg en van Griekse afkomst". Dit is niet altijd het geval geweest. Toen Nikos klein was en ook tijdens zijn puberteit leed hij aan obesitas. Hij groeide in een klein dorpje in Wallonië, ging naar een privéschool en een internaat waar hij de enige buitenlander was. Hij werd altijd uitgescholden, gepest, buitengesloten en afgerammeld. Uitgescholden, omdat hij een buitenlander was, hij had een iets donkerdere huidskleur dan de anderen. Ooit zei een jongen van zijn klas tegen hem: "Mijn mama heeft gezegd dat jullie buitenlanders ons land komen bestelen door alle jobs af te nemen en zo rijk worden. Daarom zijn je ouders rijk, omdat ze dieven zijn!" Hierdoor kreeg hij een ander beeld van zijn ouders. Hij droomde van een beter leven. Een leven waar zijn ouders nooit geïmigreerd hadden, maar in Griekenland bleven. En hij was ook van mening dat al de miserie die hem overviel de schuld was van zijn ouders.

Hij vroeg altijd om van school te veranderen om zo met ander buitenlanders te kunnen spelen. Zijn vader zei toen tegen hem dat ze de Belgische nationaliteit hadden. "Nikos je bent geen buitenlander", riep hij. Plotseling begon Nikos te wenen, niet omdat zijn vader tegen hem riep, maar omdat hij Belg was. Hij haatte de Belgen en wou niet zoals hen zijn.

Jammerlijke bijnaam
Een pijnlijke herinnering voor hem is toen hij de bijnaam "my big fat Greek" kreeg. Deze bijnaam kreeg hij toen de film "My big fat Greek wedding" uitkwam in de bioscoop. Van maandag tot vrijdag, van 's morgens tot 's avonds laat, was hij niet meer Nikos, maar 'my big fat Greek'. In het internaat ging de bijnaam vlug rond. Hij was toen tiener en droomde ook van zijn eerste kus met een meisje op school. Zijn eerste liefde pestte hem nooit , maar ze zag hem ook niet staan omdat hij zwaarlijvig was. Door al die omstandigheden ging hij naar een psycholoog, tijdens het schooljaar in België en tijdens de vakanties in Griekenland (waar hij zich thuis voelde). Zijn ouders begrepen niet dat hij zich liet doen door de anderen. Dankzij de Griekse psycholoog (Dr. P.), die hem tijdens deze zwarte periode van zijn leven hielp, heeft hij zijn karakter kunnen opbouwen en versterken. Dr. P. zei tegen hem dat hij psychisch en fysich sterk moest zijn. Hierna is hij aan sport begonnen. Zo heeft hij zijn persoonlijkheid stap voor stap kunnen ontwikkelen.

Tegenwoordig is hij blij omdat hij enerzijds de Belgische cultuur heeft en anderszijds de Griekse cultuur. Toch is hij zeker dat hij hier in België zijn oude jaren niet zal doorbrengen, waar precies weet hij nog niet.


Griekse tradities

Eén ding is zeker voor Nikos, later zal hij volgens de Griekse tradities trouwen. Het is zo anders, de bruid geeft de bruidsschat aan de bruidegom. De vader van de bruid geeft het pasgetrouwde koppel een compleet ingerichte woning. Veel geld wordt niet uitgegeven aan de uitnodigingskaarten, omdat de meeste mensen mondeling worden uitgenodigd. De bruiloft wordt dan vaak in de openlucht gevierd tijdens de zomer.

Wat hij graag heeft, zijn de Griekse gerechten en desserten. Zeker tijdens kerstmis eet hij de volgende hapjes graag, de Christopsomo (=Griekse kerstbrood), kourabiedes (=Griekse koekjes met poedersuiker) en de melamakarona (=Griekse honingkoekjes).

Toen hij 12 jaar was, mocht hij van zijn ouders een week de schoolperiode missen. Als de paasvakantie in België aan zijn einde komt, begint die in Griekenland. In één van de vakantiehuizen van zijn grootvader in Griekenland mocht hij samen met zijn neven het huis verven. De meeste mensen in het dorp deden het ook en de straten werden ook versierd. Pasen is in Griekenland een belangrijke viering. Nikos' grootvader wou zijn Belgische kleinzoon de tradities aanleren. Alles wat hij vandaag de dag over de Griekse traditie weet, is dankzij zijn grootvader.


Verschil tussen de Grieken en de Belgen

Hier in België heeft Nikos veel van de westerse cultuur opgenomen, maar aangezien hij in een gemengde cultuur opgroeide, moest hij zich meer aanpassen aan de Griekse cultuur.
Het grootste culturele verschil tussen de Belgen en de Grieken is de levensstijl. Griekse mensen genieten meer van hun avonden en blijven lang op, ook al werken ze de volgende dag. Met deze levensstijl merkt Nikos dat de mensen het minder druk hebben vergeleken met de mensen hier in België. Grieken klagen veel over hun land, maar nooit zal je een Griek horen zeggen dat hij zijn land niet graag heeft. De Grieken houden van Griekenland ook al verhuizen ze naar het buitenland.
Dankzij de beide culturen kan hij een onderscheid maken tussen de Grieken en de Belgen. Verder zijn de Griekse mensen bijvoorbeeld altijd laat en dat zien zij niet als een probleem. In België zien mensen dat als onrespectvol gedrag.

Ten laatste wordt gastvrijheid enorm gewaardeerd in Griekenland. Belgen vatten gastvrijheid op een andere manier op dan de Grieken. Als je in België bij iemand tijdens etenstijd langskomt , wordt de deur voor je neus dichtgedaan, omdat je ongelegen komt. In Griekenland is het omgekeerd. Als je bij iemand tijdens etenstijd langskomt, wordt de deur wagenwijd voor jou
opengedaan.